uzun zaman olmuştu evde vakit geçirmeyeli,iyi geldi sanırım ama yalnız olmanın hiç iyi geldiği söylenemez.
biraz da olsa vücudum dinlenmeyi başarabildi bu gün,yorucu bir sektöre dalış yaptım gözümü karartarak bütün zorluklarının bilmeme rağmen ani ve yerli bir giriş oldu mu olmadı mı onu hala nihayete kavuşturamadım.nasıl sonuçlanır onu da bilemiyorum..
kahretsin ki böyle bir yerden başlamak zorunda kaldım...eğitimini alıp bu işe eğitimli bir şekilde girmem benim için daha hayırlı olacaktı ama ne yazık ki nedenler.. sebepler...
46 gün oldu bir burger&tost yapan bir yerde çalışıyorum.bunların hepsi 46 gündür benim elimden çıkıyor artık.ama ben çok sıkıldım bu şekilde hiç bir yere varamayacağımı bile bile niye hala buradayım niye işi öğrenmiyorum...
aklımın hiç bu kadar yoğun ve karmaşık bir anı olmamıştı...şuan buraya yazarken bile yanlış şeyler ifade etmekten korkuyorum..
sayın şef'in de dediği gibi bu yol uzun ve meşakkatli bir yol,,
peki ben bu yolda gerçekten yürümeye hazır mıyım??
yok işte kahretsin bunun ben de bir cevabı yok neden gönül rahatlığıyla cevap veremiyorum bilmiyorum...
hiç bir şey bilmiyorum ve öğrenemeyip bu yoldan dönmekten korkuyorum açıkçası istiyorum ki gerçek mutfağın havasını teneffüs edeyim.tencerelere,tavalara dokunayım evet bu bir sihir değil değneğimle dokunayım bütün istediklerim hoop önüme gelsin...
zor uzun bir yol,,
biliyorum yeni bir şeylerle uğraş içinde olsam bunlar benim bu şekilde düşünmeme neden olmayacak..
istiyorum yeniler eskisin daha  yeni bilgiler öğreneyim...
şuan zihnimde ki şey tüm bu çektiğim sıkıntılar ailemden uzak oluşum,tek başına koca şehirde yalnız başına olan mücadeleme değecek mi bu işin sonu ya da bir son olacak mı??
ya da bir başlangıç...
şuna artık inanıyorum her ne zorluk olursa olsun,öğrendikten sonra yapamayacağım hiç bir şey yok,yeter ki öğreten birileri olsun ...