Durdum kaldım ne geri adım atabiliyorum ne de ileri.Zihnimden saniyede milyonca şey geçiyor hangı bırını hayata gecireceğim bilmiyorum.yorgunluk ve isteksızlık var üzerimde.uzmanlar buna atelet adını vermısler.ve bunu yenmek içinde rehber olsun diye kıtap yazmıslar.okuyorum ama agırdan alıyorum.2 yıldır uzerımden gıtmeyen kırgınlık,mutsuzluk ve hayal kırıklığı var.
Bölündük paramparça olduk.
Sabır edıyorum ve asla umutsuzluğu düşünmuyorum bile her gun uyandıgımda şükür edıyorum.nefes alabıldıgım ıcın,gun ısıgını gorebıldıgım ve sevdıklerımın sesı duyabıldıgım ıcın.
Aynı zamanda biliyorumda önümde güzel günler var.Olumsuzluklardan yılmıcam.
Ama bi kudret,bi ilim,bi .hırs bilemıyorum işte somut bir şeyler olsun istıyorum.
Bu aralar evden dısarı cıktıgım yok ve cok uzun zamandır bu boyle kımse ıle oturup iki çift laf edemez oldum.Hee geçenlerde ablamın arkadaşları ile Beşiktaş da bulustuk.
yemek yedık,sonra da bişiler içmeye gittik ardından koyu bı sohbet.
İstanbul da yalnızım kardeşimle birlikte pardon.
Ne olacak bu zihnimin karmaşası.
sonra sağlıgım,ayagımın iyileşmesi,kilo vermek isteyısım ne olucak bu halım .
hayallerım umutlarım o heyecanım neredesınız gerı gelın bıramayın benı.mutluymus gıbı yapamkatan sıkıldım.
Sizi geri istiyorum.
Lütfen!!!
Lütfen !!
Geri gelin bana gelin...
AMİN.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder